الشيخ ناصر مكارم الشيرازي

659

ترجمه گويا و شرح فشرده اى بر نهج البلاغه ( فارسى )

3247 - غنيمت مربوط به مسلمانان 3248 - اموالى كه با شمشيرهايشان گرفتند 3249 - شريكشان بوده‌اى 3250 - دست چيده‌هاشان 3251 - قطعه 3252 - استحكام يافته 3253 - سايه افكنده 3254 - كند 3255 - بد اخلاق - شرور 3256 - حيله‌گر - كسى كه دوستيش مخلصانه نيست 3257 - عناصر تركيبى وجودشان 3258 - قطعه‌اى از چيزى 3259 - زمين شوره‌زار 3260 - زيبا رو 3261 - قد بلند 3262 - كوتاه قد 3263 - طبع - طبيعت 3264 - آنچه انسان بر خلاف طبعش انجام مىدهد 3265 - از بين مىبرديم 3266 - غده‌هاى اشكى 3267 - تأخير اندازنده 3268 - ملازم 3269 - كم هستند 3270 - منزلى است بين مكه و مدينه 3271 - وسعت زندگى 3272 - باز و گسترده براى نوشتن اعمال 3273 - مقبول 3274 - كسى كه پشت كرده 3275 - پيش از آن كه عمل وسيله مرگ پايان گيرد 3276 - پيش از آنكه فرشتگان صعود كنند و پروندهء اعمال را ببندند 3277 - مهلت داده شده 3278 - افسارش 3279 - افراد خشن 3280 - اوباشها 3281 - افراد رذل 3282 - از هر ناحيه 3283 - جمع « وتر » زه كمان 3284 - غلاف كنيد 3285 - جمع « وليجة » پناهگاه 3286 - به اصلش 3287 - باطل از مقامش زائل شد 3288 - ريشه‌اش 3289 - تطبيق اعمال با احكام دينى